MLAMD

Agata Sapiecha ( Polska )

Skrzypaczka, pedagog, założycielka i kierownik artystyczny zespołu „Il Tempo” (1990), z którym koncertowała prawie w całej Europie, USA, Kanadzie, Kirgizji, a także miała zaszczyt występować przed Królową Brytyjską i Hiszpańską Parą Królewską. Absolwentka Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie skrzypiec prof. St. Kawalli i prof. Marii Słubickiej. Odbywała staż w Konserwatorium Moskiewskim u Oleha Krysy, a w latach 1993-97 studiowała pod kierunkiem Simona Standage’a w Dreźnie i w 1997 uzyskała dyplom Dresdner Akademie für Alte Musik w specjalności „skrzypce barokowe”.
Współpracuje z wieloma polskimi i zagranicznymi zespołami oraz solistami, m.in. z Olgą Pasiecznik, Anną Mikołajczyk, Elżbietą Stefańską, Lilianną Stawarz, Małgorzatą Wojciechowską, Teresą Kamińską, Katarzyną Drogosz, Simonem Standagem i „Collegium Musicum 90”, Jaapem ter Lindenem, Frankiem de Bruine, Dirkiem Snellingsem i zespołem „Capilla Flamenca”, Markiem Caudle, Jamesem Oxleyem, Kaiem Wesselem, Nicholasem Parle, a także Chórem „Collegium Musicum” UW pod dyrekcją Andrzeja Borzyma. Jako członek zespołu „Ars Nova”, w latach 1986-96 wykonywała muzykę średniowiecza i renesansu na rebeku, fideli i mazankach. Bierze udział w znaczących festiwalach w Polsce i na świecie. Nagrywa dla radia i telewizji oraz firm fonograficznych. W latach 1992-2002 prezentowała swoje własne programy na antenie Programu II Polskiego Radia. Repertuar tak solowy, jak dla zespołu, konsultuje z muzykologami – autorytetami w dziedzinie muzyki dawnej, m.in. Ewą Obniską, Barbarą Przybyszewską-Jarmińską, Aliną Żórawską i Piotrem Maculewiczem. Wielokrotnie uczestniczyła w pracach jury światowych i ogólnopolskich konkursów muzyki dawnej i kameralnej (m.in. Kalisz, Brugia, Rovereto, Przemyśl, Łomianki), a od 2003 jest Przewodniczącą Jury Ogólnopolskich Festiwali Zespołów Muzyki Dawnej „Schola Cantorum” w Kaliszu, także Członkiem Rady Artystycznej Kaliskiego Stowarzyszenia Edukacji Kulturalnej Dzieci i Młodzieży „Schola Cantorum”. Od 1996 kieruje Międzywydziałowym Studium Muzyki Dawnej Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, prowadząc jednocześnie klasę skrzypiec historycznych i orkiestrę barokową (Międzywydziałową i Międzyuczelnianą, barokową lub klasyczną) oraz wygłaszając wykłady dotyczące estetyki wykonawczej i zagadnień wykonawczych muzyki dawnej. Jest kierownikiem artystycznym i wykładowcą Forum „Muzyka Dawna na UMFC”, organizowanego od 2002. Reprezentowała uczelnię na Międzynarodowych Konferencjach Early Music Platform (Trossingen, den Haag, Geneve) organizowanych przez AEC. Jest założycielką (w 1992), dyrektorem i wykładowcą Międzynarodowych Letnich Akademii Muzyki Dawnej w Wilanowie. W 1999 założyła Fundację Concert Spirituel, której zadaniem jest wspomaganie i promowanie inicjatyw muzycznych z zakresu interpretacji muzyki dawnej zgodnie z założeniami epoki. Sprawuje w niej funkcję Przewodniczącej Rady. Do 2000 pełniła funkcję wiceprezesa Warszawskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Muzyki Dawnej. Była także członkiem Zarządu Central European Festival’s Early Music Association. Coraz częściej zapraszana jest na sympozja, konferencje dotyczące interpretacji muzyki w kontekście historycznym, organizowane w Europie, a także do udziału w międzynarodowych projektach – wraz z „Il Tempo”, jak również jako solistka i osoba współpracująca z innymi zespołami i orkiestrami. Jako pedagog prowadzi klasy mistrzowskie, udziela konsultacji i wygłasza wykłady. W roku 2000 i 2001 została trzykrotnie nominowana do „Paszportu” tygodnika „Polityka” w kategorii „muzyka” (za rok 1999 i 2000). W roku 2006 otrzymała od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Honorową Odznakę „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Jest autorką rozdziału „Muzyka Dawna” w Raporcie o muzyce wydanym przez Instytut Muzyki i Tańca (2011) oraz książki pt. Mowa dźwięków w muzyce XVII wieku wydanej przez UMFC (2011)

Simon Standage (Londyn) - światowej sławy specjalista w dziedzinie muzyki XVII i XVIII wieku. Jest współzałożycielem, wieloletnim solistą i koncertmistrzem The English Concert, z którym dokonał wielu nagrań (w tym uhonorowane nagrodą Grammy Cztery pory roku Vivaldiego). Występował również z Academy of Ancient Music, z którym nagrał jako solista koncerty La Cetra Vivaldiego i wszystkie koncerty Mozarta. W 1981 roku założył Salomon String Quartet, specjalizujący się w wykonywaniu muzyki klasycznej. Z założonym w 1990 roku zespołem Collegium Musicum 90, który prowadzi wspólnie z Richardem Hickoxem, dokonuje serii nagrań dla wytwórni Chandos. W roku 1991 Simon Standage został wybrany na stanowisko Associate Director of Early Music i pełnił tę funkcję, wraz z Christopherem Hogwoodem, do roku 1995. Jest profesorem Royal Academy of Music w Londynie i Akademie für Alte Musik w Dreźnie, gdzie prowadzi klasę skrzypiec barokowych. Z Międzynarodową Letnią Akademią Muzyki Dawnej w Wilanowie związany jest od 1994 roku. Jest Honorowym Członkiem i Konsultantem Rady Fundacji Concert Spirituel. Odznaczony Honorową Odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.)

Anna Radziejewska (Polska) - Jest absolwentką Akademii Muzycznej w Warszawie w klasie śpiewu Jerzego Artysza (dyplom z wyróżnieniem w 1998). W latach 1997-98 była stypendystką Prezydenta m.st. Warszawy. Jest laureatką wielu krajowych i międzynarodowych konkursów, m.in. w Karlovych Varach (nagroda specjalna, 1996), "Mario del Monaco" (III nagroda, 2000), Grand Prix Maria Callas (II nagroda, 2001), Opera de Wallonie (IV nagroda, 2001), w Bilbao (finał, 2002). Otrzymała także Nagrodę im. Andrzeja Hiolskiego za najlepszy debiut operowy w 2001. Na scenie operowej artystka zadebiutowała w 1995 w Teatrze Wielkim w Warszawie partią Bony w Wyrywaczu serc Elżbiety Sikory. Od 1999 współpracuje z Warszawską Operą Kameralną, gdzie kreuje czołowe partie mezzosopranowe w operach m.in. Claudio Monteverdiego (Messagera w Orfeuszu, Ericlea w Powrocie Ulissesa do ojczyzny, Arnalta w Koronacji Poppei), Georga Friedricha Haendla (partia tytułowa w Rinaldo), Wolfganga Amadeusa Mozarta (Dorabella w Cosi fan tutte, Giuditta w La Betulia liberata, Annio w La clemenza di Tito), Gioacchino Rossiniego (Arsace w Semiramide, Rosina w Cyruliku sewilskim, Pippo w Sroce złodziejce), Piotra Czajkowskiego (Olga w Eugeniuszu Onieginie). Jest też czołową wykonawczynią głównych partii w operach Salvatore Sciarrino (Lady Macbeth w Macbeth, Izumi w Da gelo a gelo, La Malaspina w Luci mie traditrici). Ponadto artystka występowała w wielu miastach Polski, a także za granicą, m.in. w Monachium, Kolonii, Berlinie, Brunszwiku, Freiburgu, Amsterdamie, Paryżu, Wiedniu, Genewie, Lucernie, Atenach, Bilbao, Okajama, Kobe, Nagano i Tokio. Współpracowała z takimi orkiestrami i zespołami, jak Orkiestra Symfoniczna Radia Słowackiego, Orkiestra Opera Royal de Wallonie, Orkiestra Bayerische Staattsoper, Bilbao Orkestra Sinfonikoa, Orkiestra Luzernertheater, Slovak Sinfonietta Żilina, Collegium Musicum Köln, Concerto Vocale, MACV, Kleine Cammer-Musique, Musicalia, Il Tempo.

Cezary Szyfman ( Polska ) - baryton, jest absolwentem Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, gdzie studiował u prof. Michała Szopskiego i prof. Kazimierza Pustelaka. Po zakończeniu studiów doskonalił swój warsztat muzyczno-wokalny pod opieką prof. Piotra Kusiewicza.

Od roku 1984 współpracuje z większością polskich zespołów kameralnych, specjalizujących się w wykonawstwie muzyki dawnej (IL Canto, Bornus Consort, Ars Nova, Il Tempo, Camerata Cracovia, Concerto Polacco), z którymi dokonał wielu nagrań radiowych i telewizyjnych. Część z nich została wydana na ponad dwudziestu — jak dotąd — płytach kompaktowych.

Na swoim koncie, oprócz spektakli teatralnych, artysta ma także udział we wszystkich najważniejszych festiwalach krajowych i wielu zagranicznych m.in. Scotish Early Music Festiwal, Holland Festiwal, Schleswick-Holstein Musik Festiwal. Koncertował też w wielu krajach Europy, Azji, Afryki oraz w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej.

Wraz z kwintetem wokalnym „II Canto” jest laureatem licznych nagród zdobytych na międzynarodowych konkursach: w Tampere (Finlandia), w Arezzo i Gorizji (Włochy).

W latach 1993–1995 uczestniczył w organizowanych w Niemczech, mistrzowskich kursach wokalnych prowadzonych przez słynny, brytyjski zespół The King’s Singers.

Jest także współlaureatem „Fryderyka 96” — kategoria Muzyka Dawna (Ars Nova — Il Canto — Psalmy) — nagrody przyznawanej przez Akademię Fonograficzną za najwybitniejsze osiągnięcia fonograficzne roku.

Obok muzyki średniowiecza, renesansu czy baroku znaczące miejsce w jego repertuarze zajmuje pieśniarska twórczość romantyków, zarówno polskich jak i obcych.

Od wielu lat Cezary Szyfman prowadzi również ożywioną działalność pedagogiczną. Jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie — Wydziału Instrumentalno-Pedagogicznego w Białymstoku oraz adiunktem II stopnia Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie Wydziału Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku. W roku akademickim 2002/2003 pracował jako visiting professor w Keimyung University — F. Chopin Academy of Music w Daegu (Korea Południowa). Ponadto stale zapraszany jest do prowadzenia warsztatów twórczych, wykładów i seminariów poświęconych muzyce dawnej oraz szeroko rozumianej pracy nad głosem.

Daniel Brüggen (Holandia) - ur. w 1958 roku, Studiował u Keesa Boeke w Konserwatorium Sweelincka w Amsterdamie, które ukończył w 1983 roku. W czasie studiów założył Amsterdam Loeki Stardust Quartet. Po wygraniu konkursu muzyki dawnej w Brugii zdobyli także Early World Music. Zespół podróżował po całym świecie, dokonał też wielu nagrań dla wytwórni Decca, Channel Classics i NM Classics, dwa z nich zdobyły prestiżową nagrodę Edisona. Jako solista występował z wieloma Zespołami tym London Baroque, Academy Of Ancient Music i Camerata 18th Century. Często gra w duecie z klawesynista Siebe Henstra. DAniel Brüggen jest profesorem w Królewskim Konserwatorium w Hadze i Konserwatorium w Utrechcie, a także honorowym profesorem Royal Academy of Music w Londynie. Zamuje się także reżyserią i produkcją filmów muzycznych oraz dokumentalnych.

Frank de Bruine (Holandia) - studiował w klasie oboju współczesnego u Heinza Friesena i w klasie oboju barokowego u Bruce’a Haynesa i Ku Ebinge w Królewskim Konserwatorium w Hadze. Ukończył je z wyróżnieniem i nagrodą Nicolai Prize. Przez wiele lat był pierwszym oboistą w The Academy of Ancient Music i w Hanover Band. Jest dobrze znany jako solista. Nagrał kilka koncertów obojowych Vivaldiego i Albinoniego z Academy of Ancient Music dla L’Oiseau-Lyre. Jest także aktywnym muzykiem kameralnym – założycielem Biedermeier Wind Quintet. Regularnie występuje z Schönbrunn Ensemble oraz z The Academy of Ancient Music Chamber Ensemble. Prowadzi klasę dawnego oboju w konserwatoriów w Utrechcie i Hadze.

Nicholas Parle (Wielka Brytania) – Australijski klawesynista, studiował grę na klawesynie u Davidem Kinsela podczas studiów muzycznych na Uniwersytecie w Sydney. Po otrzymaniu w 1985 roku królewskiego medalu dla młodych Australijczyków „Silver Jubilee Award” przyznanego przez Królową Elżbietę II, przeniósł się do Londynu, aby poszerzyć swoje horyzonty muzyczne. Od tamtego czasu jego kariera muzyczna nabrała dużego rozmachu zarówno jako klawesynisty solisty jak również znakomitego realizatora partii kontinuo. W 1989 roku zdobył pierwszą nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Klawesynowym w Brugge, Belgia, (tylko 3 razy w 30-letniej historii konkursu, pierwsza nagroda została przyznana). Nicolas dokonał wielu nagrań płytowych, koncertował na całym świecie. Dużą rolę w jego życiu artystycznym zajmuje nauczanie. Jest profesorem Guildhall School of MusicDrama w Londynie, a od 2004 roku jest również profesorem tytularnym w Hochschule für Musik und Theater im. Felixa Mendelssohna Bartholdiego w Lipsku gdzie prowadzi klasę klawesynu. Ponadto prowadził klasy klawesynu i realizacji basso continuo podczas wiele kursów muzycznych na całym świecie.

Jan Čižmář (Brno) - Lutnista, teorbista, gitarzysta. Po ukończeniu klasy gitary oraz studiów muzykologicznych w rodzinnym Brnie, uczęszczał do Royal College of Music w Londynie, gdzie studiował gitarę klasyczną, a później również lutnię u Jacoba Lindberga. Nastepnie rozpoczął naukę u Nigela Northa, Joachima Helda, Mike'a Fentrossa i Christiny Pluhar w Królewskim Konserwatorium w Hadze. Równocześnie brał udział w kursach mistrzowskich prowadzonych przez Hopkinsona Smitha, Evangelinę Mascardi i Yasonuri Imamura. Jan Cizmar jest wszechstronnym wykonawcą instrumentów szarpanych, ze szczególnym uwzględnieniem historycznej lutni i dawnych odmian gitary. Regularnie wystepuje z zespołami takimi jak Orkiestra Osiemnastego Wieku Fransa Bruggena, Orkiestra Wieku Oświecenia, Collegium 1704 Vaclava Luksa i wieloma innymi. Koncertuje w Europie, USA i Azji. Zanim zaangażował się w wykonywanie muzyki dawnej, zajmował się rockiem, jazzem, a później też gitarą klasyczną. Odbył trasę koncertową po Europie z nowojorską produkcją „Jesus Chrust Superstar” jako gitarzysta rockowy. Często pojawiał się na scenie w produkcjach teatralnych oraz tanecznych Lindsay Kemp Company i Leine Roebana. Był założycielem i redaktorem naczelnym czeskiego magazynu Kytara, poświęconego gitarze i lutni. Regularnie współpracuje też z innymi czasopismami muzycznymi, jak i wydawnictwami nutowymi, np. Barenreiter. Zajmuje się wyszukiwaniem, edytowaniem i wykonywaniem muzyki z archiwów Europy. Jan Čižmář uczy na rozmaitych letnich kursach mistrzowskich, prowadzi również klasę lutni w Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach.

Lilianna Stawarz - W 1988 r. ukończyła z wyróżnieniem Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie (dawna Akademia Muzyczna), w klasie klawesynu Władysława Kłosiewicza, a w 1990 r. uzyskała dyplom Conservatoire National de Region de Rueil-Malmaison, w klasie Huguette Dreyfus. Uczestniczyła w licznych kursach mistrzowskich poświęconych problemom wykonawczym muzyki baroku (Akademia Musicale w Sienie, kursy mistrzowskie w Innsbrucku, Villecrose, Krakowie).Od 1991 związana jest z Warszawską Operą Kameralną, gdzie oprócz współpracy, jako muzyk klawesynista-kameralista, prowadziła od klawesynu i pozytywu dzieła instrumentalne, i wokalno-instrumentalne: J. S. Bach — Pasja wg św. Marka, cykl koncertów „Pieśni i Aryje — utwory XVIII wiecznych polskich kompozytorów”, utwory — Antoniego Milwida i Marcina Żebrowskiego, Opera Omnia — Marcina Mielczewskiego. Ponadto opery: H. Purcell — Dido and Aeneas, D. Scarlatti — Tetide in Sciro, G. Händel — Rinaldo(jako asystent Wł. Kłosiewicza). Nagrała także, jako kierownik artystyczny, sześć płyt kompaktowych z muzyką instrumentalną i wokalno-instrumentalną XVII wieku: Opera Omnia — M. Mielczewskiego oraz płytę z dziełami kompozytora polskiego baroku — Damiana Stachowicza.Uczestniczyła w licznych koncertach i festiwalach WOK realizując basso continuo w takich dziełach operowych jak: C. Monteverdi:Orfeo, Il Ritorno d`Ulisse in Patria, L`incoronazione di Poppea; J. Peri: L`Euridice; T. Merula: Satiro e Corisca; G. Haendel: Imeneo, Rinaldo, Giulio Cesare; J.Lully: Alceste; A. Campra: Tancrede; M. Monteclair: Jephte.Brała także udział z Jean-Claude Malgoirem przy przygotowaniu i wykonywaniu oper:A. Vivaldi — Catone in Utica (Tourcoing); C. Monteverdi — Il Ritorno d`Ulisse In Patria (Royaumont). Od 1991 r. jest członkiem zespołu muzyki dawnej Il Tempo, który specjalizuje się w muzyce instrumentalnej i wokalno-instrumentalnej od wczesnego Baroku do Klasycyzmu. Formacja współpracuje z licznymi polskimi i zagranicznymi muzykami wykonując muzykę dawną na historycznych instrumentach zgodnie z obowiązującą praktyką wykonawczą. Zespół uczestniczył w licznych koncertach i liczących się festiwalach muzyki dawnej, w kraju i za granicą (Brugia, Bruksela, Utrecht, Moskwa, Nowy York, Nowy Brunszwik, Rzym, Berlin). W dziedzinie kameralistyki Lilianna Stawarz współpracowała m.in. z Agatą Sapiechą, Simonem Standagem, Markiem Coudlem, Jamesem Oxleyem, Anną Radziejewską, Małgorzatą Wojciechowską, Arturem Stefanowiczem, Olgą Pasiecznik, Martą Boberskà, Dorotą Lachowicz, Janem Staniendą, Antonim Birulyą, Grzegorzem Lalkiem, Tytusem Wojnowiczem, zespołem Essentia Musica i in. W 2003 roku ukazała się jej pierwsza solowa płyta z utworami C. Ph. E. Bacha wydana przez CD Accord, a w styczniu 2007 roku 2CD ze Suitami Klawesynowymi HWV 426-433 G. Fr. Händla wydana przez Fundację Pro Musica Camerata, a w lutym CD z Inwencjami i Sinfoniami J. S. Bacha wydana przez Polskie Radio. Od 1993 r. jest wykładowcą letnich kursów Międzynarodowej Letniej Akademii Muzyki Dawnej w Wilanowie, gdzie oprócz zajęć ze studentami uczestniczy w licznych koncertach. Jest adiunktem profesorem w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina na VII wydziale w Białymstoku, gdzie od 2003 prowadzi klasę klawesynu. W listopadzie 2008 roku uzyskała tytuł doktora habilitowanego.

Teresa Kamińska– ukończyła z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Krakowie w klasie wiolonczeli prof. W. Hermana oraz dwuletnie studia podyplomowe na Wydziale Historycznych Praktyk Wykonawczych Sweelinck Conservatorium w Amsterdamie w klasie wiolonczeli barokowej W. Möllera. Od wielu lat związana z Akademią Muzyczną w Krakowie – w latach 1994-2009 prowadziła klasę wiolonczeli, a od roku 2007 klasę wiolonczeli barokowej. Entuzjastka nurtu wykonawstwa historycznego – na wiolonczelach historycznych gra muzykę od początku XVII w. do poł. XIX w. Chętnie wykonuje własne transkrypcje dzieł Bacha, Händla, Schuberta i Brahmsa. Ma w repertuarze także utwory współczesne. Przez wiele lat związana z Concerto Polacco M. Toporowskiego, współpracowała także z innymi formacjami, m. in. Die Kölner Akademie, Harmonologia, Capella Cracoviensis oraz Il Tempo. Z zespołami tymi występowała w ramach festiwali polskich i zagranicznych (Starosądecki Festiwal Muzyki Dawnej, Tage Alter Musik in Herne, Days of Early Music Bratislava, Chopin i Jego Europa, Europäische Festwochen in Passau, Europaische Kirchenmusik in Schwäbisch Gmünd, Vestfoldfestival in Norway, Forum Alte Musik Köln, Międzynarodowy Festiwal Bachowski w Świdnicy i in.). Dokonała kilkudziesięciu nagrań kameralnych i orkiestrowych. W ostatnich latach ukazały się nagrane wspólnie z Markiem Toporowskim albumy: Seven Angels z utworami na wiolonczelę i organy kompozytorów XX w. (nominowany do nagrody Fryderyk 2012) oraz Bach A cinque cordes z autorskimi transkrypcjami na wiolonczelę piccolo i klawesyn (nominowany do nagrody Fryderyk 2013). Artystka chętnie angażuje się w działalność pedagogiczną. Wielokrotnie prowadziła kursy interpretacji: Letnia Akademia Muzyczna w Krakowie (2009), Forum Muzyka Dawna na UMFC (2008-2013), Letnie Kursy Metodyczne Muzyki Dawnej w Warszawie (2010), Międzynarodowy Festiwal Bachowski w Świdnicy (2007, 2008), J. S. Bach – sztuka transkrypcji w Akademii Muzycznej w Katowicach (2008), Internationale Musikwerkstat Schloss Trebnitz (2010), Polsko-niemiecka Akademia Orkiestrowa w ramach Festiwalu Bachowskiego w Lipsku (2014).

Jan Van Elsacker - ukończył z wyróżnieniami Królewskie Konserwatorium w Antwerpii w klasach śpiewu i fortepianu. Już jako młody wokalista pracował m.in. z Philippem Herreweghe, Gustavem Leaonhardtem, Sigiswaldem Kuykenem. Obecnie regularnie współpracuje z zespołami Le Poeme Harmonique (Vincent Dumestre), L'Arpeggiata (Christina Pluhar), Akademia (Françoise Lasserre) i Weser Renaissance (Manfred Cordes), La Fenice (Jean Tubery). W 1996 roku został laureatem Międzynarodowego Konkursu Musica Antiqua w Brugii. W 2008 roku zadebiutował jako Orfeusz (Monteverdi) w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej w Warszawie z zespołem La Fenice (dyr. Jean Tubery). Jest wykładowcą w Musikhochschule Trossingen oraz cenionym pedagogiem licznych kursów mistrzowskich.

Mark Caudle (Londyn, Łódź) - Jest znanym angielskim wykonawcą muzyki dawnej, którą zajmuje się od ponad 30 lat. W swojej bogatej karierze zawodowej dał się poznać jako pierwszy wiolonczelista, wykonawca continuo i solista takich zespołów, jak Academy of Ancient Music oraz wielu innych zespołów barokowych i renesansowych. W znacznej mierze przyczynił się do rozwoju i pełnego rozkwitu barokowej praktyki wykonawczej w latach 70. i 80. XX wieku w Londynie. Od tego czasu koncertuje i uczestniczy w nagraniach studyjnych w Europie, Stanach Zjednoczonych, Australii i Japonii, a od roku 1990 również w Polsce, z takimi zespołami, jak L’Arte dei Suonatori, Il Tempo i Concerto Polacco. Jego zainteresowanie i gruntowna znajomość historycznych instrumentów strunowych sprawiły, że dziś zajmuje się również lutniczą rekonstrukcją i konserwacją instrumentów dawnych. Jego działalność ostatnich lat obejmuje również prowadzenie kursów w Anglii i w Polsce, koncerty z The Parley of Instruments (solowy koncert w Wigmore Hall w Londynie), Florilegium, The Sixteen, Festiwal Lufthansy, opery Handla, koncerty z Rachel Brown i nagrania studyjne z Alison Balsom, wykonawstwo muzyki filmowej skomponowanej na gambę. Jego solowe nagrania dla wytwórni Hyperion The Noble Bass Viol zyskały znakomite recenzje.

Katarzyna Drogosz (Polska) - Należy do pierwszego pokolenia muzyków w Polsce specjalizujących się w grze na pianoforte. W roku 2001 otrzymała tytuł magistra sztuki w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, gdzie studiowała grę na fortepianie w klasie prof. Teresy Manasterskiej i ad. Aleksandry Kowalik- Burdzy. Jeszcze w czasie studiów pianistycznych interesowała się historyczną praktyką wykonawczą. Uczestniczyła w zajęciach Międzywydziałowego Studium Muzyki Dawnej oraz fakultatywnie studiowała grę na klawesynie w klasie profesora Władysława Kłosiewicza. W roku 2001 rozpoczęła specjalistyczne studia poświęcone grze na pianoforte w Conservatorium van Amsterdam w klasie prof. Stanleya Hooglanda, zwieńczone po czterech latach dyplomem master's degree. Następnie, w latach 2005-2007 odbyła dalsze studia w zakresie historycznych instrumentów klawiszowych u prof. Roberta Hilla w Musikhochschule Freiburg. Swój warsztat wykonawcy poszerzała w trakcie wielu kursów mistrzowskich w klasach tak znakomitych muzyków, jak Karl-Heinz Kämmerling, James Tocco, Menahem Pressler, Władysław Kłosiewicz, czy Andreas Staier. Rozwój artystyczny pianistki wspierały także stypendia ufundowane między innymi przez organizację Nuffic, Fundację Kultury oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Potwierdzeniem kunsztu wykonawczego Katarzyny Drogosz był sukces na międzynarodowym konkursie "Musica Antiqua" w Brugii w sierpniu 2007, w kategorii pianoforte solo. Artystka prowadzi intensywną działalność koncertową. Wykonywała koncert W. A. Mozarta z towarzyszeniem Sweelinck Baroque Orchestra pod dyrekcją Lucasa Visa, występowała na Festiwalu Muzyki Dawnej w Utrechcie ("Fringe"), koncertowała w muzeum Honig Breet huis w Zaandam (Holandia) oraz w kolekcji historycznych instrumentów klawiszowych Neumeyer-Junghanns-Tracey w Bad Krozingen (Niemcy). Jest także cenioną kameralistką. Grając na pianoforte, klawesynie lub fortepianie współpracuje z wieloma instrumentalistami i wokalistami, między innymi z wiolonczelistką Corinne Cassini, skrzypkiem Stefano Rossim, flecistką Kerstin Fahr oraz saksofonistą Pawłem Gusnarem. Współtworzy także zespół Hummel Trio, który specjalizuje się w wykonywaniu muzyki klasycznej i wczesnoromantycznej.

Piotr Wilczyński (Warszawa) - basso continuo, akompaniament
Ukończył Akademię Muzyczną im. F. Chopina w Warszawie w klasie organów prof. J. Grubicha i klawesynu – prof. L. Kędrackiego. Brał udział w wielu międzynarodowych kursach mistrzowskich doskonaląc swoje umiejętności w zakresie gry na organach i na klawesynie- prowadzonych m. innymi przez G. Boveta, J. Guillou, M. Radulescu. Zainteresowania muzyką kameralną oraz klawesynową pogłębiał w Amsterdamie, pod kierunkiem Marii i Gustawa Leonhardtów, oraz B. van Asperena, a także na kursach prowadzonych przez członków Orkiestry XVIII wieku Fransa Bruggena. Współpracuje z wieloma zespołami instrumentalnymi i wokalnymi, specjalizującymi się zarówno w wykonawstwie muzyki dawnej, jak i dzieł z epok późniejszych. Ta wieloletnia współpraca obejmuje takie zespoły jak; Chór Filharmonii Narodowej, Concerto Polacco, La Tempesta, oraz wiele innych. W ramach działalności koncertowej wspomnieć należy współpracę z wieloma wybitnymi solistami, zarówno wokalistami, jak i instrumentalistami. W latach 1995-99 Piotr Wilczyński był współorganizatorem i kierownikiem artystycznym Białostockiej Orkiestry Kameralnej im. J. Kl. Branickiego, specjalizującej się w wykonawstwie muzyki baroku i wczesnego klasycyzmu. W latach 1994-2009 pełnił funkcję organisty-kantora kościoła św. Benona w Warszawie, prowadząc zespół wokalny Bennonitae Cantantes i organizując koncerty muzyki liturgicznej. Obecnie kontynuuje pracę dydaktyczna na Uniwersytecie Muzycznym F. Chopina. Jako organista i klawesynista koncertował na licznych renomowanych festiwalach muzyki organowej i kameralnej w wielu krajach Europy, w Afryce oraz na kontynencie Australijskim.